Overledenen

Ook weer een pracht verhaal. Mijn paranormale ervaringen waren al veel eerder dan de afgelopen 7 jaren er geweest.

In mijn ouderlijk huis hoorde ik vaak dingen, of verdwenen er dingen die vervolgens een paar dagen later weer daar lagen waar ze behoorde te leggen.

Voetstappen op zolder, een plaag geest die me niet met rust wou laten, en een monnik die aan mijn voetenbed zat bidden voor mij.

Ik werd op een nacht wakker. Hmm, hou oud zou ik geweest zijn, een jaar of vier ? Dat zou kunnen. Ik werd wakker, en zag aan het einde van mijn voetenbed aan de linker kant een monnik zitten. Een oude monnik met zijn monnikskap over zijn hoofd. Hij zat te bidden.

Ik ben hier niet van geschrokken, maar ben verder gaan slapen, maar het was iets wat me altijd wel bij gebleven was.

Zo ook als nog kleiner kind dat ik droomde dat ik in de wolken was bij mijn moeder koningin.

Ze vertelde me dat ik terug moest gaan naar de aarde, maar ik wou dat niet. Ik was bang en angstig, en ik wou absoluut niet terug naar huis. Toen ik naar beneden keek zag ik een put, met daarnaast een meisje die zei dat het goed was. Maar ik durfde niet, ik wou niet terug. Echter Moeder Koningin duwde me van de wolk af en als een dwarrelend blad viel ik naar beneden in de put. En daarna werd ik gelijk wakker, met nog het gevoel wat in mijn buik aanwezig was. Ik moet zeggen dat het iets is wat met regelmaat terug bleef komen.

Zo ook vertelde me moeder me dat ik als klein kind speelde dat ik naar school toe ging, en dan bleek ik iets van russisch of pools te praten.

Veelal jaren later kwam ik er achter dat ik dus als kind uittrede omdat ik het niet naar mijn zin had hier op aarde. Een kleine ukkepuk van drie jaar. Veelal meer van die periode kan ik me niet herinneren.

Een oom van mij was jaren geleden overleden toen ik op de LHNO zat.. Ik moest altijd met de trein naar school toe, en op een dag zat ik te wachten op de trein in het hokje op het perron. Nu mijn ogen zijn niet zo super best geweest, en had altijd wel moeite met het zien van iemand zijn gezicht op vere afstand, maar deze man trok mijn aandacht.

Ik stapte in de trein en deze meneer ook. Maar ik vond deze meneer wel heel erg veel van mijn oom hebben. Nu of het mijn oom is geweest weet ik niet, maar hij leek er enorm op. Ik heb hem daarna ook niet meer gezien.

Toen mijn opa overleed gingen mijn ouders na een tijdje een videocamera kopen. Ze zochten wat winkels af in Rotterdam, en kwamen bij een grote winkel terecht. Ze keken wat in de vitrine naar wat camera's maar konden niet echt een beslissing nemen. En ja, ik als rebelische New wavertje keek maar wat fliere fluiterend in het rond.

Opeens komt daar een oudere man aanlopen. Hij had een rugzak en ik, ik kon mijn ogen niet geloven !. Zag ik het nou goed ? Ik knipperde nog een paar keer met mijn ogen. Het leek wel of het me opa ! was. Hoe kan dat nou ?. Nee, het is hem echt !. Maar dat kan niet !. Nog wel tien keer geknipperd met mijn ogen. Hij sprak mijn ouders aan en gaf hen advies welke camera ze moesten nemen. En ik, ik kon alleen maar verpaft en met grote ongeloof en ogen toekijken en me maar afvragen hoe dat nu kan, of het bedrog was enz enz.

Ik draaide me even om, en daarna weer terug om weer te kijken en de man liep weg, waarop ik nog een keer even in mezelf zat te twijfelen en weer keek, en hij nergens maar dan ook nergens meer te bekennen was. En je moet weten dit was geen winkel, nee dit waren etages, enorme grote, en hij kon nooit binnen een fractie van een seconde de lift in gaan. Nee, dit kon niet ! Want je had wel 3 minuten nodig om bij de lift alleen al te komen.

Ik vroeg het me moeder of zij hem ook toevallig niet op mijn opa vond lijken. Nee hoor, zei ze, echt niet. Nouja dacht ik, ik ben gek aan het worden dan zeker.

Je moet weten dat de dood van mijn opa me enorm heeft aangegrepen en veel verdriet heeft gedaan. Enorm veel.

Het mooie is nog, dat tijdens mijn depressie, dat ik mijn opa altijd bij me hebt gevoelt. Ik dacht toen altijd dat het fantasie was, maar tegenwoordig denk ik daar wel anders over hihih.

Maar jaren later toen ik het eens vroeg aan een paragnost, toen werd me verteld dat mijn opa op deze manier , via het advies geven van de camera, zich aan mij nog eens wou laten tonen. Om zichzelf even aan mij te laten zien, en dat mijn ouders dat dus niet konden zien.

Ik was dus niet gek, nee absoluut niet.

Het was eigenlijk ook wel heel raar, maar sinds mijn opa dood ging, had ik een hele close band met mijn oma. Voorheen was dat namelijk niet zo. A jawel, opa leerde me altijd wel trucjes, maar toch. En aan zijn bed toen hij ziek was, mocht ik hem op een speciale dag alleen maar helpen. Hij verwarde me wel iets met mijn moeder dacht de rest, maar ik denk ergens toch niet. Het was trouwens ook de laatste keer dat ik hem zag. Want kort daarop of de avond zelf, verslikte hij zich in de koffie en overleed hij.

Een paar jaar later kreeg ik intens het gevoel dat mijn oma zou komen te overlijden, echter niet deze oma, maar een andere oma, omdat deze nogal vaak wat mankeerde. Ik vertelde het aan mijn moeder, en ik geloof 2 jaar later overleed mijn oma. Echter de oma van deze opa dus.. Ik had de persoon dus verkeerd.

Ik weet nog dat ze in het ziekenhuis lag, en het ging niet zo best met haar. Ik was even bij haar, en vroeg waarom ze zo bang was, ze vertelde me dat ze bang was voor de dood, en dat zei ze nogal boos tegen me. Waarop ik vertelde dat ze niet bang hoefde te zijn. Nou dat vond ze niet fijn, en ik dus ook al helemaaaaaaal niet. Hoe kon ik dat nu zeggen. !!

Ik ben daarna weg gegaan, en had het gevoel dat ik haar mijn ketting moest geven. Een ketting die ik gekregen had van mijn man, die hij gekocht had voor me toen ik bij Jan van der Heide was. Ik ben gelijk terug gegaan en mijn oma deze ketting gegeven en dat als ze het moeilijk had deze vast mocht houden.

Mijn vader vertelde me dat ze dit ook inderdaad gedaan had, en dat ze opeens overeind schoot en me naam riep. Ik hoorde dat pas achteraf toen ze overleden was geloof ik.

In ieder geval we zouden op een zaterdag geloof ik naar het ziekenhuis gaan, naar mijn oma. Maar ik wou niet. ( in die tijd was ik nogal depressief zoals men weet). Opeens belt mijn vader me dat we heel snel naar het ziekenhuis moesten komen. Het was namelijk aflopende zaak.

We zijn toen als een speer en met grote signalen naar Harderwijk toegegaan, maar onderweg voelde ik opeens een wind een vlaag van wind over me heen komen, en mijn zoon begon spontaan te huilen.

Ik zei tegen mijn man dat hij rustig aan kon doen, want het was al gebeurt. ( en je moet nagaan dat ik toen geheel niet wist wat het allemaal inhield het spirituele en het paranormale).

Toen we aankwamen bij het ziekenhuis waren we inderdaad te laat. Ze was overleden en jawel precies rond die tijd. Bij mijn tante was haar horloge stil gaan staan. Een teken dus dat oma is langs geweest, niet alleen bij mij, maar ook bij mijn tante.

Ik ging nog even kijken bij haar toen ze overleden was, en raakte haar hand aan, waarop ik ja iets van energie in mijn hand voelde stromen.

Die avond toen ik thuis kwam, heb ik haar zien dansen met mijn opa. Ik dacht nog, gunst wat een fantasie heb ik toch. Maar ook mijn opa voelde ik niet meer bij me.

Jaren later toen ik was begonnen met mediteren in groep verband, in een van de laatste meditaties, voelde ik haar hand in mijn hand.

En ik me maar afvragen waarom ik haar hand aanraakte toen ze overleden was, en dat was nu zeer duidelijk, want nu wist ik dat ze inderdaad over was gegaan. Ik voelde echt haar hand in de mijne, ik kon het tastbaar voelen en ik ben daar zo heel erg dankbaar voor. Echt waar, een prachtig iets om te mogen ervaren.

En ja, ik heb wat met overleden personen, want jaren later toen ik kerstkaarten aan het schrijven was, kreeg ik spontaan in mijn gedachte dat deze persoon waarvoor ik de kaart aan het schrijven was zou komen te overlijden in een specifieke maand. En wat bleek, deze persoon overleed inderdaad in die specifieke maand.

Soms vragen mensen zich af waarom we dat toch moeten weten. Ik moet je helaas daarop het antwoord nog schuldig blijven. Iemand vertelde me omdat dat is omdat we er dan rekening mee kunnen houden, maar of dat ook zo is ? Ik weet het niet.