column

Ik vroeg mij af ,wanneer men iets aan het onderwijs gaat doen van de basis school.

Als ik zelf mee heb gemaakt dat ik een overspannen zoontje had in groep 3 vanwege dat hij niet kon leren lezen en de school weigerde om mee te doen aan een test om te zien of hij naar speciaal onderwijs zou moeten gaan, dan kan ik u zeggen dat mijn kind door een hel is gegaan tot in groep 4.

Na vele gesprekken met eerst in de kleuterklas en daarna met de directeur van de school ging ze eindelijk na 3 jaar er pas achter aan. Enkelt omdat wij erop aan drongen.

We zijn daarna verhuist naar een andere provincie, en dus ook een andere school. Deze school kwam er na 3 maanden achter dat het mijn zoon niet lukte om met taal/schrijven enz mee te gaan.

Echter om bij speciaal onderwijs terecht te kunnen moest hij wederom een test onder gaan, waarbij men nog niet wist wat het nu was wat hij had.

Het was wel een vorm van dyslectie, maar ergens ook weer niet. ( jaja ik heb het ook haha)

Hij leek nogal ongeïnteresseerd tijdens de testen wat logisch is als men je maar steeds blijft testen en als je overspannen bent geweest.

Ik als ouder kwam zelf met het beelddenkers vorm, wat ik zelf dus ook heb en per onderzoek ook achter kwam dat dit geheel bestond. De school herkende dit meteen bij mijn zoon, maar speciaal onderwijs stond er op toe dat mijn zoon dus nog meer testen moest ondergaan, wat wij hebben afgewezen en na een flinke gesprek is hij toch toe gelaten.

Echter wat het probleem opzich is, is tot op den heden daags nog niet bekend. Men vindt wel dat hij aldaar op zijn plek is, maar de instantie die hem teste had hem liever op een andere school gezet vanwege wat hun dachten een taalstoornis in zijn hoofd.

Daarna volgt het probleem met het vervoer. Doordat wij inde polder wonen ligt zijn school een paar kilometer verder op. De vergoeding is maar tot 9 jaar, waarbij men toch 300 Euro moet bij betalen omdat je boven de grens van een inkomen zit.

Men wilt nu dat hij met het openbaar vervoer gaat, waardoor hij ruim 8 uur a 9 uur van huis af is. En hier komt het, dit lees ik vele malen elders terug, en dat kinderen soms wel eens anderhalve uur in een bus zitten om thuis of naar school toe te komen.

Ik vindt dit gewoon absurt. Kinderen zijn geen volwassene, en moeten vrijheid hebben , zeker na hun schooltijd, wat er voor hun dus niet in zitten.

Vele zijn al lichtelijk gestressed omdat ze eerst onderworpen worden door vele testen en dan nog eens tegen gewerkt werden door instanties die ze nog meer wouden laten testen.

Nu wilt men dus dat mijn zoon met de bus gaat. Echter ik zelf vind dat dit niet mag mogen. HIj is immers nog maar 9 jaar en ik vindt het onverantwoordelijk om hem met openbaar vervoer naar zijn school te gaan en terug.

Tevens krijgen we ook geen vergoeding meer. We moeten het dus zelf bekostigen.

Maar waarom moeten wij dat doen. Immers moet hij naar speciaal onderwijs, tis net alsof het een vrijwillige keuze is geweest van ons zelf.

Ons kind heeft een afwijking en moet daarom dus maar gestraft worden door uren van huis weg te blijven, en daarbij vervolgens gestressed en moe thuis te komen.

Laat staan dat hij dus ook drie kwartier bij een bus hokje moet wachten op zijn bus, omdat er geen eerdere bus komt. Ik vindt dit onverantwoordelijk.

Dan nog dat er 50 extra leerlingen extra erbij komen ieder jaar weer bij speciaal onderwijs, waardoor we toch eens moeten gaan nadenken of het onderwijs nog wel in orde is op de manier zoals het gaat.

Het eerste jaar 100 aanmeldingen en het jaar erop 150. Dit moet toch iets zeggen ? Dit is me zelfs gezegd tijdens een gesprek voor het toelaten van speciaal onderwijs voor mijn zoon. Ze erkende dus dat ze een grote probleem hebben met plaatsingen en ze dus ergens liever geen leerlingen bij willen hebben vanwege dat probleem.

Ik heb hun ook verteld dat er dan toch in het onderwijs iets niet goed in orde is.

Ik zie dat jullie strijden en goede zaken willen voor ons land, maar dat begint niet enkelt bij de volwasse wereld, maar ook bij onze kinderen.

Mijn kind is gestressed geweest, overspannen. Hij ging met plezier naar school, maar ik ben bang dat dit al heel gauw afgelopen is, wat ik heel erg zonde vindt, en tevens onverantwoordelijk vindt dat hij zonder toezicht dus drie kwartier bij een bushokje moet staan waarbij ik neit weet wat hij wel of niet doet.

Door dit alles, en niet enkelt het wachten bij een bushokje, is en gaat het wel tenkoste van mijn zoon zijn toekomst in de maatschappij, want hij wil zo graag, maar kan het niet.

HIerbij dus mijn hulp kreet of jullie hier in de politiek graag meer aandacht zou willen schenken aub.

Nogmaals, mijn probleem is maar klein in vergelijking wat ik zie elders op internet tav vervoer en het toe gelaten worden naar speciaal onderwijs.

Maar vele handen maken licht werk, en zeker in deze huidige maatschappij, waar enkelt geld een belangrijke rol speelt , zou ik willen vragen namens deze mensen of u uw handen in elkaar wilt steken voor onze kinderen van deze maatschappij die het geheel niet makkelijk hebben en het voor het zeggen hebben, waar zij mogen leren, leven, pret hebben en zich zelf mogen zijn.