Jezus was ook paranormaal.

Ja, dat waren de woorden van paragnost Jan van der Heide.

Ik herinner me nog dat toen ik op de dagopname zat dat men zei dat ik niet zoveel fantasie moest hebben en eens met beide benen op de grond moest gaan staan.

Waarop ik antwoordde dat ik dat deed, en ik kon moeilijk mezelf veranderen, omdat ik was wie ik nu eenmaal ben.

Jan antwoordde hierop dat ik maar eens moest zeggen dat ook Jezus paranormaal was, want zeide hij: " Hij genas ook mensen en hij kon zelfs op het water lopen ".

Het is een zin die me altijd bijgehouden is. "Jezus was ook paranormaal ".

Echter Jezus betekende meer dan enkelt dit stukje voor mij zelf. Hij was een vriend voor mij, een soort broer, al van mijn kinds af aan, en dit terwel ik niet eens religieus was op gevoed.

Altijd al als kind zijnde , zover ik mij kan herinneren, wist ik dat er een God was. Met regelmaat probeerde ik ook altijd tegen hem te praten, en vroeg hem vaak om mij hier weg te halen, omdat ik het gevoel had dat ik veelste vroeg was geboren.

Ik hoorde hier nog niet thuis, dat was mijn gevoel. Immers dacht ik anders dan anderen. Ik kon mij zeer goed voorstellen hoe een ander zich kon voelen. Zoals in die tijd dat men ook zeide dat de Turken maar eens naar huis moesten gaan, en waarop ik enorm kwaad kon worden., maar niemand die mijn standpunt en inzicht begreep als ik ze vertelde hoe men zou voelen als buitenlander zelf.

Immers moeten we alle leven in 1 wereld, en deze wereld is al zo klein !

Er was 1 iemand die mij begreep, althans mijzelf leerde begrijpen of eigenlijk liet inzien wie ik was. En dat was Meester Dijkstra. Een onderwijzer uit de vierde klas, nu zou je zeggen groep 6.

Deze meester was een ouderwetste leerraar. Hij had een oude desktafeltje en liep altijd met zijn stokje achter op zijn rug rond in de klas.Elke dag ook in zijn grijze pak : )) . Als we een opdracht kregen liep hij achter je langs, en als je het goed deed dan tikte hij zachtjes met zijn stokje op je hoofd en zei dan: " Goedzo, bianca, goedzo" en liep weer verder.

Maar vooral zijn verhalen, zijn bijbel verhalen. Hij las het niet op uit de bijbel. Nee, hij speelde de verhalen na. Een pracht iets. En nog mooier was het toen hij uitkwam met het verhaal van de Barmhartige Samaritaan.

Het verhaal ging als volgt:

Daarop hernam Jezus en zeide: Een zeker mens daalde af van Jeruzalem naar Jericho en viel in de handen van rovers, die hem niet alleen uitschudden, maar ook slagen gaven en weggingen, terwijl zij hem halfdood lieten liggen. 31 Bij geval daalde een priester af langs die weg; en deze zag hem, doch ging aan de overzijde voorbij. 32 Evenzo ging ook een Leviet langs die plaats, en hij zag hem en ging aan de overzijde voorbij. 33 Doch een Samaritaan, die op reis was, kwam in zijn nabijheid, en toen hij hem zag, werd hij met ontferming bewogen. 34 En hij ging naar hem toe, verbond zijn wonden, goot er olie en wijn op; en hij zette hem op zijn eigen rijdier, bracht hem naar een herberg en verzorgde hem. 35 En de volgende dag stelde hij de waard twee schellingen ter hand en zeide: Verzorg hem en mocht gij meer kosten hebben, dan zal ik ze u vergoeden, op mijn terugreis. 36 Wie van deze drie dunkt u, dat de naaste geweest is van de man, die in handen der rovers was gevallen? 37 Hij zeide: Die hem barmhartigheid bewezen heeft. En Jezus zeide tot hem: Ga heen, doe gij evenzo.

Dat was het !. Bij mij was het alsof dat de druppel was op een gloeiende plaat. In een verhaal vertelde hij precies zoals ik er over dacht. Eureka ! Dat was het wat ik steeds maar weer bedoelde en dat was het zoals het behoorde te zijn !. Maar waarom snap dat nu niemand ?

Dat was het moment dat ik zelf ontwaakte.

Ik had erkenning gevonden in het verhaal dat niet een verhaal was, maar boekdelen sprak voor mij.

1 man, die waarschijnlijk nooit heeft geweten wat hij wel niet voor een van zijn leerlingen had betekend.

Hij had ondanks zijn oude leerwijzens een hoop in mij doen ontwaken, en niet alleen met zijn verhaal, maar ook om wie hij was. Hij respecteerde je, hij had normen en waarden, hij was gewoon "zich zelf ". Een mooi mens, een zuiver mens. Met oude goede normen en waarden.

Een hoop leerlingen hadden best moeite met hem , vanwege zijn manier van les geven, maar ik ,.. ik heb ervan genoten, en ben blij dat ik hem in mijn leven heb mogen aantreffen.

liefs, bianca

Met dank aan Meester Dijkstra die meer betekende dan dat hij misschien ooit wel voor ogen had.