Het ontdeken van mijn gavens

Toen ik Ed leerde kennen, had ik al iets met indianen en wolven.

Zodra ik wolven hoorde, was ik zelf weg. Niet thuis , maar heerlijk tussen de wolven. Naar het bleek heb ik als oude indiaan tussen de wolven geleefd, en aldaar heb ik ook Ed gekend.

Tijdens een meditatie avond, gingen we niet mediteren maar gewoon gezellig praten. Ik zat met hem aan tafel en al eerder had hij mij gezegd dat hij mij wat moest geven. Een apachesteen. Hij vertelde me dat hij me dit belooft had in een van onze vorige levens als indiaan. En tevens had ik ook wat voor hem bewaard.

We zaten zo aan tafel, en de energieen waren knap hoog. Ik zelf en mijn vriendin hadden er flink last van, en er werd water getapt , zodat het water de energieen zou opnemen. Toen we zo aan tafel zaten, met een kaars op de tafel en we elkander spraken, kwam er opeens een enorme windvlaag over ons heen. Ik keek verbaasd naar hem, en hij zei, je hebt me adelaar weer terug gegeven. Aha zei ik, das mooi hih.

Grote twijfel was of ik zijn tweelingsziel was. Ik zelf had ondertussen geleerd dat je daar heel voorzichtig mee meo doen, met dit soort uitspraken. Want een zielenfamilie kan lijken op een tweelingsziel gevoel.

Ik leerde een hoop van hem, zoals dingen op energie gebied, en deed daar voor het eerst mijn allereerste foto analyse. Eigenlijk door hem ontwaakte er nog zoveel meers in mij. Ook kwam ik er achter dat ik al sinds mijn jeugd aan magnetiseren deed. Ed deed het namelijk eens bij mij, en zei dat ik dat dan eens bij hem mocht doen.

Ik deed dat. Hij vertelde me dat ik dus ook kon magnetiseren. Ik werkte dus altijd al zo, ook bij mijn zus toen ik nog klein was, en vooral via de rug. Later breide dit zich uit tot zelfs een aura healing in combinatie met magnetiseren hierbij.

Ik heb in deze 3 jaar veel mogen ervaren en leren, dankzij mijn buurman Ro en door zijn zwager Ed.

In die tijd ging ook in aan de slag met het alternatieve. Deed veel aan tekeningen analyseren en af en toe een tarot kaart leggen. Al hoewel tarot me niet het sterkste is .

Na een periode van 4 jaar daar wonen , gingen we wederom weer verhuizen. Dit maal om de reden dat het daar niet meer uit te houden was vanwege criminaliteit en bedrijgingen. Ook was de keuze ditmaal voor mijn zoon, die anders daar te veel invloeden van zou krijgen en niet vooruit zou kunnen komen.

We werden verplicht om een huisje te kopen in Swifterbant. Waar ik tot op heden nu nog woon.

Al via internet had ik een eigen pagina aangemaakt met de naam: "Innerlijk Licht ". Hier vertelde ik een hoop over mijn eigen ervaringen in ontwikkelings fase. Over heldervoelen, helderzien, helderweten en al dat meer.

Toen ik eenmaal in Swifterbant woonde, ontmoete ik via de site Deb. Zij kwam op consulten bezoek en haar heb ik toen begeleid in haar eigen ontwikkeling op spiritueel en paranormaal gebied. Dankzij haar is hierdoor mijn andere site "Spiritlijn" ontstaan.

Ik zat er wel eens vaker aan te denken om een eigen site te gaan maken, en zij vertelde me dat dit best wel eens een grote site kon worden, en vanuit die mededeling ben ik de site gaan maken.

Ook door het maken van de site heb ik een hoop mogen leren op dit vlak.

Zo deed ik niet alleen aan consulten, maar ook leerde ik mijn grenzen kennen.

Ik deed aan gratis consulten. Dit omdat ik vind dat ieder mens het recht heeft om geholpen te worden, maar helaas moest ik de gratis consulten gaan inkorten naar nog maar 1 keer per half jaar.

Het werd me teveel. Ik kreeg zoveel aanvragen, en sommige mensen bleven terug emailen voor de kleinste dingen. Hierdoor werden ze afhankelijk van mijn adviezen, terwel ze juist zelf moeten beslissen en op hun eigen intuitie en zijn moesten vertrouwen.

Hierdoor moest ik een moeilijke beslissing nemen voor mezelf. Wat zeer moeilijk was, en draaide de boel om naar nog maar 1 keer per half jaar een gratis korte email.

Ook thuis ging het praktijkje door. Tussen door wel regelmatig even op pauze gestaan vanwege mijn eigen opgroeiende kinderen. Ook had ik regelmatig twijfel of ik wel door wou gaan op deze manier.

Toch telkens weer als ik besloot om te stoppen, kwam er weer iets op mijn pad waarbij ik toch weer actief werd in dit alles. Ik kwam er achter dat wat er in me zit, al jaren lang, daar niet voor niets zat. Het hoorde bij me, of ik dan nu wilde of niet. Echt gemakkelijk was het dus niet altijd. Want ja, je hebt ook nog rekening te houden met je eigen prive leven en je eigen gezin.

Al met al gaan we dus rustig door.

Door de herkeurings arts, die bij vol en laag houdt dat de pijnen in mijn lichaam ( spierzwakte en gewrichten) tussen me oren zat, heb ik besloten dat ik zeer zeker dit niet gaat opgeven. Ik had er immers jaren voor geknokt.

Het is echter nu op dit moment afwachten wat de herkeuring gaat doen. Dan helaas als ik toch 100 procent word goed gekeurd moet ik de prijzen van mijn consulten aardig omhoog schroeven. Iets wat ik niet graag wil doen.

Aja, we zien het wel.

Tot zover een kleine biografie over mij zelf. Als kind gek gevonden, niet begrepen en zoekende, eindigde mijn zoek tocht op 35 jarige leeftijd.

We zullen dus doorgaan.

Namaste en god zij met u, liefs bianca linnenbank Vet.