Syl die me ontwaakte (stem in hoofd)

 

Ja , deze dame noem ik Syl. Bij toeval heet mijn zuster ook Sylvia . Maar heeft hier niets mee te maken haha.

Toen ik nog maar net bezig was met ontwikkelen , toen moest ik nog enkele persoonlijke emoties opruimen. En iets wat ik niet kon maar wel steeds wou was huilen. Ik was toen nog maar net bezig mezelf te begrijpen, en vooral het paranormale en het spirituele te accepteren als iets wat waar was.

Ik had wel wat ervaringen opgedaan op het gebied van weten dat er gidsen zijn endergelijke, maar in mijn achterhoofd zat nog steeds dat gene van vroeger. Je bent gek, en je moet niet zoveel fantasie hebben.

Op een nacht werd ik wakker. Je moet weten dat ik al een tijdje bij me buurman tezamen met nog een paar mensen , meditatie avonden had. Waarin we gezamenlijk mediteren. Iets wat heerlijk was, en ik zelf nog wel mis. Het waren begeleide meditaties. Wat me trouwens goed door mijn bevalling heeft geholpen, omdat je leerde je te concentreren op iemand zijn stem.

Maar goed. Hij vertelde dat het gevaarlijk was als je kruinchakra open bleef staan, en dat je die dus zo gauw mogelijk af moet sluiten.

Maar hier begint het verhaal. Het was nacht.

Nacht waarin boodschappen binnen komen, dingen duidelijk worden gemaakt en al. Maar wat wist ik hiervan.

Ik werd wakker midden in de nacht. En mijn kruin stond open en ik hoorde duidelijk een vrouwenstem tegen mij praten. Ik was klaar wakker, en dacht van dat ik misschien nog wel half zou slapen en als de donder die kruin dicht moest draaien. Maar dat ging niet.

Ik kreeg met geen macht me kruin dicht, en die mevr. die ik Syl noem, bleef maar door praten tegen mij.

Dit ging de gehele nacht door. De volgende morgen wou ik maar graag naar mijn buurman voor hulp. Want het ging maar door en door, enne ik sliep dus niet. Maar mijn buurman had geen tijd voor me.

Dus weer terug naar huis, waar het nog uren door ging. Weer naar de buurman, buurman had het te druk. Weer terug naar huis en werd langzamerhand geheel gek. Panisch, gek.

Ik word gek dacht ik nog, waarom helpt me buurman me nu niet ?

Hou op, hou op !! riep ik maar. Panisch omdat ik me kruin niet dicht kreeg, en omdat ik Syl steeds hoorde.

Uiteindelijk kon ik niet meer, en zakte ik op de trap in elkaar en jankte aan een stuk door, en opeens hoorde ik Syl zeggen: " Zo nu kan je janken, tot ziens !! ".

In tijden heb ik dus niet kunnen huilen, puur omdat ik er nog mee zat met wat men vroeger over mij dacht. En ik wou erom huilen, maar kon dat niet.

Dus besloten ze me te helpen hiermee. Me gewoon gek maken, terwel ik wist dat ik niet gek was. Mij bangmakend omdat ik me kruin niet dicht kreeg, en gek maken omdat ik stemmen hoorde. En je mag best weten, duidelijk stemmen in mijn hoofd horen is nu niet iets wat ik altijd heb meegemaakt.

Immers klinken de stem klanken bijna het zelfde als mijn eigen gedachte klank stem. Er zit enkelt een minima van kleine fractie frequentie verschil in, maar hoe meer je hierin onderscheid in leert, hoe beter je de klanken duidelijk anders hoort dan je eigen gedachte klank. Vandaar ook dat mensen vaak zeggen, ik hoor ze niet hoor hih.

Maar goed, duidelijk was dus dat ze me hielp om te huilen, en om te zien dat ik niet gek was.

Later ben ik naar mijn buurman gegaan en deze heeft me toen geholpen met mijn kruin sluiten , Hierna was hij zo misselijk geworden dat hij even een dag geloof ik van zijn aprepro was.

In ieder geval heb ik geleerd dat als je kruin openstaat en je krijgt hem niet dicht, dat dit niet voor niets is. Laat dan de energie maar rustig door stromen via je stuit naar buiten toe of  via je voeten.

Het zal nodig zijn dan, op dat moment. Maar altijd eerst even proberen he. En het liefst met een gouden kleed om je heen, zodat het goud al je chakra's afsluit.

Liefs en een knuf, bianca

--..--